Μία οικογένεια, έξι αιώνες, δεκαεπτά δωμάτια
Μέσα στο Château de Cheverny: Η Κληρονομιά των Hurault
Το Cheverny παραμένει στην οικογένεια Hurault από το 1392. Τα επιπλωμένα δωμάτιά του, από μια τραπεζαρία με πάνελ εμπνευσμένα από τον Δον Κιχώτη έως έναν θάλαμο συνδεδεμένο με τον Ερρίκο Δ', δείχνουν τον λόγο.
Check dates and availability ↗Έξι αιώνες, μία οικογένεια
Η οικογένεια Hurault κατέχει το Cheverny από το 1392, όταν ο Jean Hurault αγόρασε την ιδιοκτησία — τότε ένα μέτριο σπίτι, πατητήρι κρασιού και αμπελώνα — από τον Robert le Mareschau. Το κάστρο που βλέπουν οι επισκέπτες σήμερα χτίστηκε μεταξύ 1624 και 1630 από τον Henri Hurault και τη σύζυγό του, Marguerite Gaillard de La Morinière, με τον αρχιτέκτονα Jacques Bougier. Η ιδιοκτησία δεν ήταν αδιάκοπη: το κτήμα πουλήθηκε εκτός οικογένειας το 1755, πριν ο Anne-Victor-Denis Hurault, μαρκήσιος de Vibraye, το αγοράσει ξανά το 1825. Ο τίτλος Vibraye δημιουργήθηκε με βασιλικό διάταγμα το 1625, σηματοδοτώντας έναν κλάδο της οικογένειας Hurault και όχι ξεχωριστή γραμμή, και οι σημερινοί ιδιοκτήτες, Charles-Antoine και Constance de Vibraye, είναι άμεσοι απόγονοι των Hurault που εξακολουθούν να ζουν στη δεξιά πτέρυγα του κάστρου ενώ το υπόλοιπο είναι ανοιχτό στους επισκέπτες.
Ανοιχτό στο κοινό από το 1922
Το Cheverny είναι ανοιχτό σε επισκέπτες από το 1922, μια απόφαση που πήρε ο Philippe de Vibraye, θείος-παππούς του σημερινού μαρκησίου — αρκετά νωρίς ώστε το κάστρο να αποτελεί δημόσιο αξιοθέατο για πάνω από έναν αιώνα, πολύ πριν αυτό γίνει συνήθης πρακτική ανάμεσα στα γαλλικά ιδιωτικά κτήματα. Δεκαεπτά δωμάτια είναι ανοιχτά στο ισόγειο, τον πρώτο και τον δεύτερο όροφο, καλύπτοντας περίπου 40 λεπτά με τον δικό σας ρυθμό ή 45 λεπτά με ξενάγηση, που κοστίζει μικρή προσαύξηση πάνω από την κανονική είσοδο. Επειδή η οικογένεια εξακολουθεί να καταλαμβάνει μέρος του κτιρίου, η επίσκεψη έχει διαφορετική αίσθηση από ένα εθνικοποιημένο ή μουσειακό κάστρο: τα έπιπλα, τα πορτρέτα και η διακόσμηση που εκτίθενται είναι της ίδιας της οικογένειας, συσσωρευμένα και συντηρημένα από γενιά σε γενιά αντί να έχουν συγκεντρωθεί για το κοινό.
Η τραπεζαρία και τα πάνελ με τον Δον Κιχώτη
Η τραπεζαρία του ισογείου είναι επενδεδυμένη με 34 ξύλινα πάνελ φτιαγμένα ώστε να θυμίζουν δέρμα της Κόρδοβα, ζωγραφισμένα μεταξύ 1600 και 1656 από τον Jean Mosnier, έναν καλλιτέχνη που είχε προηγουμένως εργαστεί στο Παλάτι του Λουξεμβούργου στο Παρίσι. Αντί για οικογενειακή πορτρετογραφία ή θρησκευτικές σκηνές, ο Mosnier επέλεξε επεισόδια από τον Δον Κιχώτη, δίνοντας στο δωμάτιο μια αφηγηματική, σχεδόν κωμική ποιότητα που είναι ασυνήθιστη για έναν επίσημο χώρο τραπεζαρίας αυτής της περιόδου. Τα πάνελ έχουν παραμείνει στη θέση τους από τότε που ζωγραφίστηκαν, κάτι που εν μέρει διαφοροποιεί τα εσωτερικά του Cheverny από κάστρα που απογυμνώθηκαν, ανακαινίστηκαν ή πουλήθηκαν κομμάτι-κομμάτι στο πέρασμα των αιώνων — το δωμάτιο διαβάζεται ως ένα συνεκτικό σχέδιο του 17ου αιώνα και όχι ως μεταγενέστερη ανακατασκευή.
Ο Βασιλικός Θάλαμος
Το πιο πλούσια διακοσμημένο δωμάτιο του Cheverny είναι ο Βασιλικός Θάλαμος στον πρώτο όροφο, με τα πάνελ του ζωγραφισμένα με 30 σκηνές αντλημένες από το αρχαίο μυθιστόρημα Θεαγένης και Χαρίκλεια. Το ίδιο το κρεβάτι, ντυμένο με περσικό κέντημα, συνδέεται παραδοσιακά με τον Ερρίκο Δ', αν και όπως με πολλά «βασιλικά δωμάτια» σε γαλλικά κάστρα, η σύνδεση αντικατοπτρίζει την τιμή της ετοιμότητας για μια βασιλική επίσκεψη όσο και την τεκμηριωμένη βασιλική χρήση. Έξι ταπετσαρίες υφασμένες σε εργαστήρια του Παρισιού γύρω στο 1640 κρέμονται στο δωμάτιο, απεικονίζοντας τους άθλους του Οδυσσέα — ένα σύνολο που έχει επιβιώσει μαζί και στη θέση του, κάτι ολοένα και πιο σπάνιο για συλλογές ταπετσαριών αυτής της ηλικίας και κλίμακας που παραμένουν ακόμα σε ιδιωτική κατοχή.
Η Αίθουσα Όπλων
Η Αίθουσα Όπλων είναι ο μεγαλύτερος χώρος του κάστρου και έχει αφεθεί σε κατάσταση κοντά στην αρχική του του 17ου αιώνα αντί να αποκατασταθεί ή να ανακαινιστεί. Η οροφή της συνδυάζει ζωγραφισμένα δοκάρια με ανθικά μοτίβα, γιρλάντες και οικόσημα στο γαλλικό στιλ, και μια ταπετσαρία Gobelins του 17ου αιώνα που απεικονίζει την απαγωγή της Ελένης κρέμεται ανάμεσα στα εκθέματα. Το δωμάτιο φιλοξενεί όπλα και πανοπλίες που εκτείνονται από τον 15ο έως τον 17ο αιώνα, μαζί με αναμνηστικά συνδεδεμένα με τους Dragoons του Vibraye, μια στρατιωτική μονάδα δεμένη με την ιστορία της οικογένειας. Είναι λιγότερο περιποιημένη από τον Βασιλικό Θάλαμο αλλά αναμφισβήτητα πιο κατατοπιστική για το νοικοκυριό που πράγματι ήταν το κάστρο — μια ενεργή έδρα μιας ένοπλης, κτηματούχας οικογένειας και όχι μια καθαρά διακοσμητική κατοικία.
Οικογενειακή ζωή, τότε και τώρα
Πέρα από τα μεγαλοπρεπή δωμάτια, τα ιδιωτικά διαμερίσματα του Cheverny — το δωμάτιο των γεννήσεων, το παιδικό υπνοδωμάτιο, το δωμάτιο των συζύγων — ιχνηλατούν την οικιακή πλευρά έξι αιώνων σε ένα σπίτι, και ο νυφικός θάλαμος εκθέτει δύο νυφικά φορέματα Hurault-Vibraye, φορεμένα το 1994 και το 2023, μια υπενθύμιση ότι πρόκειται για μια οικογένεια που ακόμα παντρεύεται και μεγαλώνει παιδιά επί τόπου. Στην κορυφή του κάστρου, το παρεκκλήσι συνδυάζει νευρώσεις θόλων του 17ου αιώνα με διακόσμηση που ολοκληρώθηκε τον 19ο αιώνα σε ρομαντικό στιλ «τρουβαδούρου», και σκαλισμένοι ήλιοι ενσωματωμένοι στην πέτρα παραπέμπουν στο οικόσημο των Hurault. Μαζί με τα επιπλωμένα δωμάτια παρακάτω, κάνουν το Cheverny να μοιάζει λιγότερο με μουσειακό κομμάτι και περισσότερο με ένα κατοικημένο σπίτι που τυχαίνει να είναι ανοιχτό στο κοινό.